Ook al had ik al een relatie, ik ben eerst op mijzelf gaan wonen. Heerlijke herinneringen: ik denk niet dat ze het normaal had gevonden dat ik elke dag een zak minifriet naar binnen werkte tijdens MTV's Most Wanted. Of rolmops en Engelse drop om en om naar binnen werkte. Of als ik gitaar wilde spelen als ik eigenlijk nog niet wakker was of juist al moest slapen.
Nu na veel jaren samen hebben we het aardig gelijk verdeeld: ik ben geen klusser, maar zij ook niet. Dus liever lui dan moe en je huurt iemand in om te kijken of iets waterpas staat of als er een wc-pot vervangen moet worden. Samen doen we de was (ik heb nog nooit een rood kledingstuk bij de witte was gedaan, zij wel!) en voor het stoffen en dweilen hebben we gelukkig een werkster.
Verven doen we allebei (behalve toen zij zwanger was) en Ikea meubels in elkaar zetten moet ik niet aan beginnen, dat eindigt in grote wonden en grof gevloek. Dat doet zij dus.
Koken doe ik vaker en lekker, maar zij weer beter van recept.
De kattenbakken heeft zij jaren gedaan, dat doe ik nu voorlopig.
Wat ons betreft bestaat er geen genetic destination, ik denk zelf dat dat vooral een verzinsel is van luie mannen (ik ben zelf overigens dus ook een man). Als je ook nog steeds gelooft dat de man een jachtinstinct heeft en vrouwen besjes moeten zoeken door ons verleden in de oertijd enzo, ben je blijven steken in verzinsels die in de 18e eeuw zijn bedacht. Toen werd er naar de prehistorie gekeken vanuit de toen heersende opvattingen.
Ik denk dat man en vrouw niet eens zo gek veel van elkaar verschillen; in Psychologie Magazine stond zelfs dat vrouwen niet beter multitasken dan mannen, wat mij weer geruststelde.

Wel leuk geschreven Kirin.

Snif snif....hele opvoeding naar de kl....!
Ha ha.
Nee meid, je hebt gelijk hoor. Zolang je doet wat je het meest aanspreekt. En niet omdat dat nu eenmaal de gewoonte is en je eigenlijk veel liever zelf de wc had verbouwd.
Als er hier iets kapot is aan de auto dan is dat vanzelfsprekend mijn pakkie an. Maar nu we net een nieuw watermatras hebben gekocht die een heel klein beetje kleiner is dan de oude bedbak, en er dus met planken van de goede maat een ruimte opgevuld moet worden, zagen passen enz., en je vader dat klusje als vanzelfsprekend op zich neemt, denk ik stiekum: Mooi zo!
Hij heeft vanmiddag vrij genomen voor dit klusje en ik speel wel het hulpeloze vrouwtje. ik zet koffie en ga zometeen koken. Dat laatste vind ik leuk en daar heeft hij nou juist een hekel aan.
Mooi verdeeld toch?