Kutkantoor.

Aan mijn linkeroor radio Veronica met 'She's got it', aan mijn rechteroor in de verte een zwammende manager.
'Vraag maar even aan Lindsay anders, dat weet zij wel'.

Ik zet mijn gezicht alvast op onweer en staar ijzig naar mijn beeldscherm. Klik PinkBullets.nl weg voor een saaie rapportage die tevoorschijn komt en al de hele ochtend dient als beeldschermvulling.
Stom genoeg trappen zelfs de managers die op cursus zijn geweest om effectiviteit te verhogen erin.
'Je bent zeker druk hè?'.

Ik blijf strak naar mijn beeldscherm kijken en scroll met de muis wat door de rapportage heen.

'Lindsay?'

Gespeeld reageer ik.
'Huh?', kijk ik op.
'Oh, sorry, ik was even druk', zeg ik met mijn nepglimlach die ik voor deze momenten inzet.
Trapt hij ook gewoon in. Echt een topmanager.
'Gaat het goed?' vraagt hij, zogenaamd geïnteresseerd, alleen omdat de cursus hem dat geleerd heeft.

Ik heb zin om te antwoorden: 'Ja, ik heb vanmorgen een morning-after pil gehaald omdat ik vannacht deelgenomen heb aan een brute gang-bang. Ik heb niet aan veilig vrijen gedacht omdat ik stijf stond van de coke en straalbezopen was van de alcohol. Maar verder gaat het best lekker. Snuif'.
Ik denk niet eens dat hij de inhoud van mijn woorden tot zich zou laten doordringen.
Het antwoord dat ik wel geef; 'Ja hoor, prima', geeft bij hem namelijk precies dezelfde reactie.
'Mooi'.

Terwijl hij in mijn oor ratelt over een fout die gemaakt is, en dat wij allen onze inzet moeten tonen en daarom probleemoplossend moeten werken, bedenk ik me wat hij graag heeft in bed.
Mijn inziens is hij een onderdanig type. Zijn vrouw in latex met naaldhakken over zijn rug wandelend en hij gesmoord in het kussen murmelend: 'ga door schat, oh ja, pijnig me'.
Misschien moet ik dan ook antwoorden: 'Luister knaapje, als je niet snel ophoudt met dat gezeur bind ik je vast aan je bureau en maak ik mijn nietmachine leeg in je buikje met vlashaar'.
Ik denk dat hij kwijlend aan mijn pumps ligt en het leder zou likken. Af! Hondje braaf.

Toch houd ik me aan de geldende sociale regels voor op de werkvloer en pak de papieren aan. Enigszins zuchtend, dat wel. Kom op, ik ben nog aan het bijkomen van al die pikken van vannacht.
Zogenaamd dan hè. Maar dat weet hij niet.

Wat weet hij eigenlijk wel?
Dat ik onder werktijd columns schrijf om die vervolgens op PinkBullets.nl te plaatsen, een bijpassende afbeelding te vinden en al mailend met lotgenoten fantaseer over dé doorbraak als schrijfster en actrice? Terwijl hij mij betaalt voor het beantwoorden van domme vragen van ondernemers die, God weet waarom, klant willen worden bij ons?

Ach.
Laat hem in die waan. Dan voelt hij zich fijn in control met zijn behaalde cursus en zolang ik als volleerd actrice de glimlach en zuchten kan proportioneren, vermaak ik me hier ook nog wel.

Op dit kutkantoor.

*met dank aan Judith voor het kantoorthema :-)

Bekijk alle logs van Lindsay