Je zou nu natuurlijk lafjes voor de TV kunnen hangen om een film te kijken die je toch weer vergeet, maar je kan ook deze documentaire kijken over hoe je geheugen werkt en waarom je sommige dingen wel herinnert en andere niet. In deze docu komt onder andere John voorbij, die te vroeg is geboren. Zijn hippocampus is niet helemaal ontwikkeld met als gevolg dat hij geen herinneringen aan kan maken. Ook zien we Genevieve, zij is 9 jaar geleden seksueel misbruikt en herinnert zich dit elke dag opnieuw en die herinneringen zijn zo sterk dat het net lijkt alsof ze het elke dag opnieuw meemaakt. Dus doet ze mee aan een onderzoek, waardoor ze slechts een pil hoeft te slikken en de herinnering vervaagt. Zo blijkt maar weer dat het script van Eternal Sunshine of the Spotless Mind niet eens zo vergezocht is.

Ook interessant, er werd decennia lang gedacht dat als een herinnering eenmaal goed vast zat in je hersenen, deze niet zou veranderen. Niets blijkt minder waar, een herinnering is niets anders dan een creatieve herconstructie van een gebeurtenis die ooit heeft plaatsgevonden. Meest schokkende wat ik heb geleerd uit deze docu is dat ons geheugen vanaf je 27e af begint te takelen. Dus als jullie me nog iets willen vertellen moet dat nu, over een jaar weet ik het niet meer.

Bekijk alle logs van Judith