Ook voor mij zijn de situatie en de daarbij gepaardgaande gevoelens herkenbaar. Ik heb dit ook met moeders en wandelwagens, moeders met peuters, kleuters, kinderen. Mensen die gekleed gaan in lelijke vrije tijds kleding, babyboomers... Ik heb werkelijk een hele waslijst van groepen mensen die ik in hokjes heb gestopt. Ik erger me mateloos aan mijn soortgenoten.

Gisteren bedacht ik me dat die mensen er ook niets aan kunnen doen. Ze bestaan nu eenmaal en doen ook hun ding. Net als ik. Hetzij met rollator, of kinderwagen. Ik heb toen besloten dat het echt mijn issue is en dat ik hier iets aan moet doen.

Misschien helpt het me om eerst een ademhalingsoefening te doen en 10 minuteren eerder te vertrekken alvorens ik ga winkelen? Bij Appie H. neem ik dan rustig een thee en laad in slow motion alle boodschappen in mijn mandje. Ondertussen probeer ik liefde, respect en kalmte uit te stralen naar mijn medemens. Wat je geeft krijg je toch in drievoud terug? Misschien is dit waar en kan het gebeuren dat als je achter een rij van bejaarden met rollators staat, er een zegt: Zullen we haar maar voor laten gaan wij hebben de tijd. KUMBAYA!

Heerlijk, die introspectie op de zondag.

Er zijn ook mensen met een drukke baan die zorgen dat ze binnen hun schema buiten het spitsuur boodschappen doen. Je geeft zelf al aan dat de openingstijden voor die mensen (waar je jezelf toe lijkt te rekenen) zijn verlengd, maar je gaat tóch om 17:00 uur. Zou het nou niet eens een idee zijn om je boodschappen een dag van tevoren te doen, zodat je als je thuis komt alles al hebt en niet als een razende gek door de supermarkt hoeft te rennen, waar je je ergenis (wat waarschijnlijk eigenlijk ook z'n basis heeft in de stress van je baan) botviert op je medemens. Ga je na het avondeten, dan is het minder druk en zul je sowieso minder nutteloze liflaf kopen, omdat je al vol zit.

Helemaal met je eens! Goed stuk.

Kan me de ergenis ook helemaal voorstellen. Woon hier naast een bejaardenflat en gebukt over hun rollator nog onder onze inkijk-/zon-wering naar binnen gluren. Er was er zelfs een die ons kwam vertellen dat ze zo blij was dat we eindelijk gordijnen hadden, want ze keek de hele tijd naar binnen.

Ik denk dat een gedeelte van de ergenis er in schuilt, dat ik bang ben dat ik zelf ook een irritant oud vrouwtje wordt.

Tut, tut, tut..... hoe oud zijn jullie eigenlijk wel! Stelletje snotapen!!! Is er ooit in jullie opvoeding wel eens gesproken over RESPECT, denk 't niet. Nee het is tegenwoordig ikke, ikke en de rest kan.....

Mijn moeder zei vroeger: de jeugd, die toch al niet deugd. Ben 't geheel met haar eens.

Ik hoop jullie allemaal stuk voor stuk in de super of waar dan ook eens tegen te komen. En ik laat me zeker niet opjutten, ik ben nog geen senior, maar een jonge oudere met respect voor iedereen. Zelfs voor jullie, mochten jullie durven te vragen om even voor te mogen, dan zal ik de laatste zijn die "nee" zegt. Echter het grut, ja jullie, kunnen het niet eens opbrengen om vriendelijk iets te vragen of zo maar, nog erger, pardon te zeggen, mag ik er even langs...... En vooral niet iemand aankijken als je tegen iemand praat. Stel je voor, zeg! Veel te moeilijk of kost dat ook te veel tijd?

Tip: ga lekker online boodschappen doen, wordt het ook nog thuis gebracht. Lekker simpel en vooral SNEL!!!

Als je hier 'ouderen' vervangt door 'jongeren' en vice versa had ik het ook geloofd. Ik denk ook niet dat je zo'n hele grote groep mensen over één kam kan scheren. Ik ken ook genoeg jongeren die godsgruwelijk irritant zijn en dingen doen die m.i. erger zijn dan het voordringen in de rij.

Wat leuk, Nicole... jij kunt echt tussen de regels doorlezen, hoor!

Ik snap 't natuurlijk, ook wel die column, duhhhhhhhhhhhh!!!

En ik begrijp het ook wel, maar met de makkelijkheid hoe er over onze senioren wordt gesproken, dat schoot mij gewoon verkeerd en daarom kwam mijn betuttelende reactie, hihi!

Als wij allemaal eens wat meer tijd zouden steken in elkaar, en vooral de senioren. Echte bejaarden, zoals vroeger... Nou ja, daar zijn er steeds minder van. Als ik zo'n oud besje tegenkom en gewoon even een leuke opmerking maak, dan weet ik zeker dat haar dag goed is! Want ik denk maar zo, zou ik dat later ook leuk vinden?! Ja, 't lijkt me heerlijk dat jongere(n) mij als een volwaardig individu behandelen.

Overigens, geniet ik wel zeker van de jongere(n) om mij heen, hoor! Die kittige tantes met hun AH-mandje vol met kant-en-klare, gezonde dingetjes. Of laatst een jong stelletje: "schatje, wat wil jij eten?" SCHATTIG!!

Maak tijd voor elkaar, luister, kijk, geniet, geduld, en leer van (deze) opbouwende kritiek!

Kieka Boe