In het verlengde van 2: Waarom denken mensen dat het voor dunne mensen minder pijnlijk is om te horen "Jee, wat zie je er dun uit! Je zou wat meer moeten eten!" dan voor dikke mensen om te horen "Jee, wat zie jij er dik uit! Je zou wat minder moeten eten!"?

Was laatst op 3fm nog een soort van discussie over.

Zou het kunnen dat:
Omdat 'dun zijn' een schoonheidsideaal is. Dat je je vervelend voelt na zo'n opmerking is begrijpelijk als je er zelf mee zit (annex zelfbewust bent), maar voor de vragensteller is het veel minder vanzelfsprekend.

Als je dik ben heb je geen ruggengraat. Dat is de populaire gedachte. Niet in staat eten te laten staan etc. Daartegenover staat het idee dat als je dun bent je veel zelfbeheersing/wilskracht hebt.

Dikke mensen moeten zich vaker excuseren dan dunne mensen. Dun-zijn is een verdienste in deze maatschappij.
Tenminste; dat is het heersende beeld. Een beeld dat voornamelijk bij niet-dunne mensen heerst.

Makes sense?

1, dat is net als de pc, tien jaar geleden, dan was de 'harde schijf' kleiner dan het gemiddelde besturingsprogramma van vandaag. er moest eers met een gewone telefoon een nummer gevormd worden, dan moest je luisteren tot je een aaneenschakeling van pieptuutkraak tonen had, dan de hoorn van je telefoon op een modem leggen, en dan pas kon je mailtjes versturen. voor de goede orde van zaken kon je uit twee mogelijkheden kiezen, ofwel moest je eerst aan je huisgenoten zeggen dat je de telefoon nodig had, ofwel kon je een eigen telefoonlijn met eigen nummer laten aanleggen.
dus dit probleem is volgens mij al opgelost, nu probleem 2

2volgens mij komt dat door; als je in een straal van pakweg 3 meter van een roker staat, dan rook je mee. zit je in hetzelfde lokaal, dan rook je mee, maar...al zit je op de schoot van iemand die eet, zolang je zelf (of iemand anders) iets wat eetbaars is, in je mond stopt, dan zou je nog van uithongering kunnen doodgaan.
dus dit probleem is volgens mij ook al opgelost; nu probleem 3

3het is in de tijd van de hippies niet gelukt, want hun motto was, make love, not war. maak liefde, geen oorlog. liefde is er nog steeds, maar er is ook nog steeds ergens oorlog.
ten tijde dat ik nog school liep, dan werd er (in,wat ze toen 'gewijde geschiedenis' noemden) gezegd dat 'op het moment dat héél de wereld in vrede leeft, dat het dan het einde der tijden is. dat het mensdom, de aarde, en zelfs het heelal ophoud met te bestaan. dus wat mij betreft, laat het nog steeds ergens een beetje oorlog zijn.
dus dit probleem is volgens mij OOK opgelost. zijn er nog problemen?

1. Ik denk het wel. De techniek gaat zo snel vooruit. Als iemand een Discman heeft kijk ik ook al op van: Woow, ouderswets. Maar die dingen zijn nog echt niet heel erg oud.

2. Met roken kan je stoppen. Sommige mensen hebben veel aanleg om dik te worden.
Wat ik overigens wel gek vind, is dat iedereen tegen dunne mensen wel kan zeggen: 'Goh, wat ben je dun zeg!' Maar als je tegen een dik iemand zegt: 'Nou, dat patatje zou ik maar laten!' Dan is het weer een belediging. Dun kan dan wel het schoonheidsideaal zijn, maar het slaat nergens op.

3. Ik denk dat er minder ruzies onstaan (vreemdgaan, one-night stands enz.), maar de oorlogen zullen er niet minder op worden.