‘D’r komt vijfendertig bovenop.’ De conducteur klonk vriendelijk en een beetje opgewekt. De dame, gehuld in onduidelijke bloemenprint, werd paars. ‘Vijfendertig wát?’ De conducteur deed een klein stapje achteruit en belandde op een teen van een chinees die de pijn dapper wegslikte. ‘Treintarief mevrouw, dus d’r komt vijfendertig bovenop.’ Paars werd pimpel. ‘Vijfendertig WAT?’ De gebloemde vrouw wilde duidelijkheid. ‘Ehm, euro,’ mompelde de conducteur lichtelijk beschaamd. ‘Euro?’ schalde ze verhit. Haar blik ging spuwend de coupe rond, hopend op wat bijval van haar medepassagiers. Een klein mannetje, een pet met feestelijke frieslandprint ver over de oren gezakt, gaf gehoor aan dit noodsignaal. ‘Ik kon geen kaartje kopen en nu moet ik vijfendertig euro extra betalen!’ schreeuwde de vrouw dankbaar in zijn richting. De Fries (wie durft anders een hoofddeksel met blauwwitte strepen en rode hartjes te dragen) gebaarde driftig terug. Hij was Fries, doof en vijfenzestig, zo bleek.

De NS-meneer bleef slachtofferachtig wachten. De treinreizigers doken diep weg in Metro’s en Spitsen of voerden luide telefoongesprekken. De dove man, blij met wat gezelschap, stootte onverstaanbare klanken uit en keek de dieprood aangelopen dame hulpvaardig aan. De vrouw trok nerveus aan haar paardenstaart en wees op haar bagage. ‘Dit,’ ze wees op een verzameling volgepropte boodschappentassen waar hier en daar wat stukjes hout uitstaken, ‘dit moet ik allemaal meeslepen, alleen.’ Ze probeerde medelijden. ‘Dat is naar,’ vond de conducteur. Hij klonk oprecht. De dove bondgenoot stak twee duimen in de lucht. Niemand wist waarom.

Hij was onverbiddelijk, maar niet helemaal. ‘Dan moet u straks uitstappen en een kaartje kopen,’ besloot hij mild. ‘Scheelt bákken met geld.’ De vrouw dacht aan bakken met geld en wurmde zich mopperend vanuit haar zitplaats omhoog. ‘Vijfendertig,’ murmelde ze woest. ‘Dan mis ik al mijn aansluitingen!’ Ze sjorde aan haar tassen met hout en breiwerk. ‘Aansluitingen komen en gaan, mevrouw,’ eindigde de conducteur filosofisch de conversatie. De bloemen waren nu in vol ornaat aanwezig. ‘Dan ga ik ook!’ brieste de vrouw. De conducteur kuchte. ‘De trein stilzetten kost u minstens driehonderdvijftig euro mevrouw, ‘t is treintarief.’ De conducteur vond zichzelf ontzettend hilarisch en de dove Fries stak twee duimen in de lucht.

Bekijk alle logs van Rule