Dat de kleine zaal van de Paradiso zo klein is, wist ik niet. Voordeel is echter wel dat het niet uitmaakt waar je staat, je staat altijd vooraan en hebt goed zicht op het podium. Dit podium is afgeladen met instrumenten; keyboard, xylofonen, fluiten, toeters, speeltjes, saxofoon, trompet, (bas)gitaren, drums, verschillende andere slaginstrumenten (Opletten WithLove, er was ook een cowbell!) en verder nog een stapel kleinere instrumenten die ik niet kan benoemen. Ik vraag me af of de vijf heren van Man Man zelf nog wel op het podium passen. Man Man is samen met Detektivbyrån mijn favoriete band du moment. Daar waar Detektivbyrån lieve dromerige muziek maakt, wil Man Man soms wat meer naar de harde kant neigen. Onderweg naar de Paradiso vragen zuslief en ik ons ook af wat ons te wachten staat. De wat rustigere nummers zoals Feathers, Skin Tension en I'd Rather Go Blind zijn briljant en heerlijk om naar te luisteren, Banana Ghost is al vrij heftig maar nog steeds feest, maar andere nummers (Spider Cider, Young Einstein, Push The Eagle's Stomach) zijn voor mij een tikje te zwaar. Het is nogal lastig om hun muziek in een hokje te plaatsen, volgens Last.fm is het experimentele indie met circusesque invloeden. Volgens mij is het gewoon goede muziek waar ik blij van word.

Er is geen voorprogramma, dus iedereen staat rustig te kletsen, drinken en roken tot de band opkomt. Net als de rest van de zaal begin ik te joelen en te klappen als mijn vijf helden -helemaal uit Philadelphia- het podium oplopen. Honus Honus, Pow Pow, Sergei Sogay, Critter Crat en Chang Wang zien er indrukwekkend uit en ik heb het idee dat een aantal van hen niet helemaal nuchter zijn. De show wordt geopend met Feathers, dus ik ben meteen al helemaal blij. Wat er daarna volgde had ik nooit kunnen vermoeden...

Dit intieme concert van Man Man is namelijk het beste optreden waar ik tot nu toe ben geweest. Als derde nummer spelen ze Banana Ghost en met mij komt de zaal helemaal los. Een vol uur geven de heren alles. Alle instrumenten worden op indrukwekkende wijze benut, ze spelen vol energie, schreeuwen, gooien met van alles en weten het hele publiek te entertainen met hun briljante muziek, gepassioneerde wijze van spelen en humoristische show. Compleet overdonderd sta ik mee te klappen, springen en juichen, iedereen is blij en geniet volop. Frontman Honus Honus is meer dan indrukwekkend te noemen. De beperkte bewegingsruimte die hij heeft op het podium, weet hij ten volle te benutten en af en toe worden er wat handkussen de zaal in geblazen. Zijn zang is ondanks zijn wilde gedrag loepzuiver en na een uurtje sluiten ze de intens energieke show af met Ice Dogs. De regels "this ship will sail, this heart wont die" worden steeds herhaald, de zaal klapt mee op de maat van de muziek en er valt steeds een instrument af, tot de band en de zaal alleen nog maar klappen en zingen. Man Man verlaat het podium, maar wij zijn nog niet klaar. We klappen en zingen door en na een korte periode komt de band het podium weer op voor een toegift. Na deze toegift verlaten ze het podium weer en de zaal blijft joelen, klappen en roepen om meer. Helaas gaan de zaallichten aan, wordt er achtergrondmuziek gestart en wordt het ons duidelijk gemaakt dat de show nu echt afgelopen is. Zuslief en ik lopen naar de merchandisestand om wat CD's te scoren en hyperen richting de uitgang, waar een van de bandleden met wat fans staat te praten. Ik brul naar hem dat zijn show geweldig was en bijna verlegen bedankt hij me voor mijn komst. Man Man, bedankt voor jullie komst naar Nederland, wat een show!

Man Man luisteren?
[url=http://www.myspace.com/wearemanman ]MySpace[/url]
3voor12

Meer over Man Man lezen?
Anti
Wiki
Tourdates

YouTube!
Skin Tension (Clip door fan)

Feathers (live!)

Banana Man (Officiële video)

Ice Dogs (Clip door fans)

Bekijk alle logs van Judith