Hoe het verhaal van de taxichauffeur afliep

De volgende donderdag stond alweer kwispelend voor de deur. Maar ik zou me geen illusies maken - hij was een willekeurige taxichauffeur en ik zomaar een klant.
Zonder al te veel hoop te koesteren zat ik dan ook in de trein. Muziekje aan en met een sluimerend verlangen naar de alcoholconsumptie die over een paar uur alweer hervat zou worden.

Hilversum

Ik stapte uit, liep trappen op en af en rende perron 1 op met mijn pin-pas paraat. "Verzoek niet mogelijk vanwege overschrijding van het maximale bedrag." Kut.
Had ik daar even geluk dat ik toevallig woensdagnacht maar één biertje had gedronken in 't Pakhuis. En daardoor had ik nog nét genoeg cash geld in mijn portomonnee voor de heenrit met de taxi naar mijn werk.

Maar ik was bewust op tijd en dus stapte ik nonchalant de welbekende taxistandplaats op.

Even subtiel een sigaretje roken en de taxi's afspeuren. Gelukkig was ik al op een teleurstelling ingesteld en het deed mij dan ook niet heel veel om hem niet in vol ornaat aan te treffen.
Na een sigaret en zes wanhopige pogingen iederen met geld en/of een auto te hebben afgebeld voor mijn terugreis, vond ik het toch maar tijd worden in een taxi te stappen. Dan maar ongezellig en tweederangs, maar te laat op mijn werk aankomen was er nog steeds niet bij.

Het werd een vrouw.

"Mag ik een taxi?"
"Natuurlijk, stap maar in!"

Eenmaal gezeteld, zegt ze: "Nou, mijn collega was helemaal teleurgesteld dat je bij mij instapte. Die wilde ook wel zo'n ritje als jij."
Hallo, open deur, denkt mijn hoofd. Dus ik zeg: "Vorige keer had ik toch zo'n leuke taxichauffeur."
"Was het een Hollandse jongen?"
"Nee," zeg ik," Marokkaans."
"Oh, dat was Rachid," zegt ze vol overtuiging. En ik glimlach. Hoe kan ze dat nou zo weten zonder dat ik haar maar ook enige persoonsomschrijving geef?
Maar vervolgens vertelt ze over hoe gezellig en spontaan (en ook: mooi) hij is en ik kan bij ieder woord alleen maar harder knikken. Dit klinkt als Rachid - míjn Rachid!
Na een gezellige rit waarin mijn chauffeuse heerlijke verhalen over haar professioneel en liefdesleven weet te vertellen, wordt het tijd om uit te stappen. Ik heb mijn bestemming alweer bereikt. Maar dit is mijn laatste kans.
"Maar, euh, even voor de zekerheid, die Rachid is zeker al zes jaar getrouwd, of wat?"
"Ja, getrouwd is 'ie wel, maar zoals ik daarstraks ook al zei over foute taxichauffeurs - hij is ook best fout. Dus waarschijnlijk kan je dat nog best proberen."
Slik. En dat terwijl mijn ogen al sinds jaar en dag iedere ringvinger van de mannenhand afspeuren!
"Zal ik 'm je nummer geven, of wil je zijn nummer?"
"Ja, nee, ik heb zijn nummer al, maar toen ik dat vorige week belde, kwam er een ander."
"Gewoon zeggen dat je hém wilt!"
Ik lach hoopvol. Zouden de bussen nóg een week staken?
"En laat het me weten, als het wat wordt!" roept de taxichauffeuse nog.

Nadat ze me vijf euro korting geeft, omdat 'het zo gezellig was'.

Bekijk alle logs van roosschrijft