Na negen jaar heb ik mijn relatie verbroken. Zomaar. Ik had geen zin meer. Van een doorzonwoning met extra hoge hypotheek in een buitenwijk, naar een krottig kamertje drie hoog. Negen jaar monogamie, negen jaar een keurige dame geweest, die tijd is voorbij. Flirten heb ik de afgelopen jaren genoeg gedaan, maar nu mag ik eindelijk weer van de verboden vruchten snoepen en dat doe ik volop. Mijn ervaringen als nieuwbakken vrijgezel lees je exclusief op PinkBullets.

This is a man's world

F. Is boos op me. Ik heb besloten niet mee te gaan naar St. Tropez omdat ik bij Sam wil zijn en omdat ik problemen heb op m'n werk. Niet alleen ben ik de hoer van Babylon omdat ik het hartje van die arme HR-meneer heb gebroken, ook vindt mijn afdelingshoofd opeens dat mijn prestaties ver beneden het niveau van mijn kunnen liggen. Aan de ene kant wil ik graag bewijzen dat ik echt wel goed ben in mijn baan, aan de andere kant vraag ik me af wat ik in godsnaam op kantoor te zoeken heb. Ik ben de roddels over mijn hoerenbestaan helemaal zat. Als ik een man was geweest had iedereen me op de schouders geslagen omdat ik zoveel mooie vrouwen om me heen heb, maar ik ben een vrouw, dus een hoer. Sinds het uit is met B. ben ik met vier mannen naar bed geweest. Nou nou, shocking hoor. F. doet dat in een weekend. En dan is het nog een mager weekend ook. Al dat gezeik zou er bijna voor zorgen dat ik in een depressie schiet, godzijdank heb ik Sam nog. Sam is perfect. Hij is alles wat ik zoek in een man en hij maakt gevoelens bij me los waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Er is alleen een probleem, een probleem wat steeds groter wordt. We hebben nog steeds geen seks gehad. Na een wilde zoensessie zet hij me netjes voor de deur af met slechts de woorden; "op een dag, muze..."

Omdat die dag maar niet wil komen, zie ik Sander vaker dan ooit. Ik word inmiddels schijtziek van hem, maar de seks. Oh mijn god, de seks. Hij grijpt me bij mijn strot, houdt m'n polsen vast, tilt me op en neemt me keihard tegen de muur. Dat het verder een oversekste no-no is met de aandachtspanne en inhoud van een poffertje met poedersuiker neem ik voor lief.

Gelukkig zie ik Sam vanavond weer. Hij gaat voor me koken bij hem thuis. Of nou ja, thuis, hij is officieel dakloos. Momenteel woont hij in het huis van een vriend van hem die op vakantie is. Omdat Sam graag vrij wil zijn, wil hij zich niet laten binden door iets banaals als een huurcontract of een hypotheek, dus woont hij steeds ergens anders. Dat klinkt heel erg bohemién, maar ondertussen woont hij wel in een kapitale villa in 't Gooi. Zijn vrienden zijn namelijk wel allemaal normale hardwerkende jongens. Niet dat het me verder wat boeit, ik vind Sam geweldig gewoon omdat hij zichzelf is.

Gisteren heb ik V. opgebeld omdat ik zijn vriendschap mis, maar hij is er nog niet aan toe om met me te praten. Geen flauw idee wat ik allemaal verkeerd heb gedaan dat hij me zo erg haat. Toen ik er met Sam over probeerde te praten maakte hij een wegwerpgebaar, voor hem moeten vriendschappen leuk zijn, anders stopt hij ze resoluut. Ik hoop niet dat dat een voorbode is voor onze relatie.

Bekijk alle logs van Cindy