De natuurkundige Maxwell sprak de volgende woorden op zijn sterfbed; “Wat er wordt gedaan door dat wat ‘mijzelf’ wordt genoemd, wordt, zo voel ik het, gedaan door iets wat groter is dan ikzelf, in mijzelf.” Zijn briljante unificatie werd hem ingegeven door iets in hemzelf, een briljante plek die hij niet kende.

In mijn ogen moet Haruki Murakami ook over zo’n plek beschikken. Zijn schrijftalent is onmenselijk goed en met Ten zuiden van de grens heeft hij wederom de wereld verrijkt met een briljante roman. Ten zuiden van de grens gaat over liefde, hunkering en onvervalste romantiek.

Het is het verhaal van Hajime die op de basisschool een bijzondere vriendschap sluit met Shimamoto. Als een van de weinigen in hun buurt zijn ze enig kind en dat zorgt voor een band. Na schooltijd luisteren ze samen naar muziek en praten over de toekomst. Als ze naar de middelbare school gaan en geteisterd worden door de puberteit, verwatert hun vriendschap. Als jongen van 12 kan je natuurlijk niet bevriend zijn met een meisje. Als Hajime verhuist naar een andere stad komt hij nog een paar keer bij zijn geliefde Shimamoto op bezoek, maar niet veel later spreken en zien ze elkaar nooit meer.

Het leven gaat door en de liefde ook. Hajime krijgt een relatie met Izumi, een mooi maar mysterieus meisje. Izumi is nagenoeg perfect, alleen kan ze niet aan Shimamoto tippen en wil ze niet met hem naar bed. In de greep van zijn jeugdige hormonen begaat Hajime een stomme fout en begint een seksuele relatie met het nichtje van zijn vriendin en uiteraard komt dit uit. Izumi is helemaal kapot en Hajime beseft zich dat hij mensen veel pijn kan doen en schrikt hier erg van. Ook nu gaat het leven weer door en als hij dertig is trouwt hij met Yukiko. Ze krijgen twee dochters en hij is de succesvolle eigenaar van twee nachtclubs. Ook al is hij Shimamoto nooit vergeten, hij is gelukkig met Yukiko en het leven lacht hem tegemoet.

Tot op een dag een beeldschone vrouw aan de bar van een van zijn nachtclubs zit. Het is zijn jeugdliefde Shimamoto. Vanaf dat moment neemt zijn leven een vreemde wending en twijfelt hij aan zijn geluk. Vastberaden besluit hij alleen maar echt gelukkig te kunnen zijn met Shimamoto maar als zij op mysterieuze wijze weer uit zijn leven verdwijnt en hij wegkwijnt van het ongeluk, besluit hij dat ook zonder haar een goed leven mogelijk moet zijn. In de praktijk valt dit helaas tegen en als ze plotsklaps weer verschijnt is hij dan ook de gelukkigste man op aarde. Maar of het mogelijk is om zijn oude leven te verlaten en zich helemaal aan Shimamoto over te geven is een moeilijker vraagstuk dan hij had verwacht.

Ten zuiden van de grens lijkt op het eerste gezicht een simpel liefdesverhaal te zijn. Man komt zijn jeugdliefde weer tegen en wil alles laten vallen om maar bij haar te zijn. Maar door de briljante schrijfstijl van Murakami is ook dit verhaal zoveel meer. De pijn en hunkering van Hajime spat van de pagina’s af en het verhaal verslindt je. Net als HBWEHEVDW is dit een boek dat je helemaal meesleept in de mystieke wereld van grootschrijver Murakami. Wegleggen kan pas als het boek uit is en daarna heb je er spijt van dat je het zo snel uit hebt gelezen.

Tot slot een fragment;

Bekijk alle logs van Judith