Danny Wallace - Yes Man

Geplaatst in

Boekenclub

door WithLove op 31 mei, 2008 - 10:01

Ik geef het meteen maar toe. De voornaamste reden dat ik 'Yes Man' heb aangeschaft, is omdat ik weet dat mijn grote idool Jim Carrey momenteel een verfilming van dat boek heeft afgerond. Het duurt nog wel een jaar voordat die comedy uit is, maar ondertussen was ik razend benieuwd naar wat me te wachten stond. En dus schafte ik het boek aan. In het Engels.

Zoals dat ooit al ging met mijn door Jim Carreys vertolking in Man on the Moon ontstane obsessie voor Andy Kaufman, zo heeft ook zijn nieuwste filmproject me iets goeds, nieuws en leuks gebracht. 'Yes Man' is het zoveelste hilarische boek van schrijver / tv- en radiopresentator Danny Wallace. Eerder was hij al très origineel bezig door Lovely, zijn eigen micronatie, op te richten, zijn eigen 'cultbeweging' te starten en random acts of kindness uit te voeren. Door het Wisconsin State Journal werd Wallace omschreven als een Generatie X-legende.

In juli 2005 verscheen zijn tweede boek, Yes Man. Daarin beschrijft hij hoe zes maanden lang 'Yes' heeft gezegd op aanbiedingen en vragen waar hij eerder met 'No' zou hebben geantwoord. Dit om zijn saaie leventje, het was net uit met zijn vriendin, weer wat interessanter en positiever te maken. En het is dankzij een oude, Aziatisch uitziende man met baard in de bus die hem vertelde vaker ja te zeggen, dat Danny ook daadwerkelijk besluit dit te doen.

Het ja-zeggen begint eigenlijk meteen al vrij spannend als hij besluit ja te zeggen op een verzoek van een vriend om uit te gaan. De heren belanden op de dansvloer en de blik van Danny belandt per ongeluk bij een vrouw wier vriend niet zo gecharmeerd is van de starende Yes-man. En zoals dat gaat met opgefokte, jaloerse vriendjes volgt er al snel de vraag 'Zit je naar mijn vriendin te kijken?' Ieder normaal mens zou op zo'n moment liegen om zo maar van de vechtgrage man af te zijn. Maar niet Danny. Die antwoordt 'ja' als een echte Yes Man. De man kijkt raar op van zijn eerlijke respons en vraagt: "Zie ik eruit als het soort idioot dat jou naar z'n vriendin laat kijken?" Ouch. Danny móét met ja antwoorden, dat heeft hij zichzelf beloofd. Dus dat doet hij. De man komt nu dichterbij Danny en kijkt hem indringend aan. "Ben je op zoek naar een klap op je smoel?" En wéér moet Danny met ja antwoorden. Nadat hij die twee letters met moeite uit zijn strot krijgt, sluit Danny zijn ogen, klaar om de klappen te incasseren...

'Yes Man' zit vol met dit soort hilarische, spannende en onverwachte anekdotes. Je leest hoe hij zit opgescheept met een aangeboden mintgroene Nissan Figaro, wat voor pakketjes hij krijgt dankzij een 'ja' tegen spam-advertenties, hoe hij dagen achter elkaar in de kroeg rondbrengt, wat hij precies in Stonehenge, Amsterdam, Spanje en Singapore doet, hoe hij in aanraking komt met conspiracyfreaks, hoe hij een leuk meisje weer terugkrijgt en hoe hij uiteindelijk zijn leven een stuk interessanter weet te maken.

Danny Wallace is een erg grappige man. Dat is niet alleen af te leiden aan de 'stupid boy-projects' die hij de afgelopen jaren heeft gestart, maar ook aan de manier waarop hij zijn verhalen opschrijft. Zijn met ironie beladen teksten lezen heerlijk weg en ik betrapte me er dan ook vaak op dat ik met mijn ogen snel naar onderen scrollde, omdat ik wilde weten hoe een fragment afliep.

Een fragment:

Quote:

I think Thom had only invited me to his party out of politeness. He hadn't really been expecting me to say Yes. But that's what I'd done and now I was stepping off a train in Liverpool after a three-hour journey to attend a party which began at six. To be honest, I felt slightly awkward about travelling two hundred miles to say goodbye to a man I'd only met twice before. It smelt slightly of obsession, or, at the very least, infatuation.
As I made my way to the taxi rank outside, my phone rang.
'Hello?'
That was me answering it and speaking, by the way, not just saying hello to a ringing phone.
'Danny? It's Gareth here. We met the other night at the party.'
'Yes! Hello! And can I first of all apologise for taking you through that whole birth canal corking thing in quite so much detail?'
'Don't you worry. I mean, the diagrams were probably unnecessary, but otherwise it was a very informative nine-minute monologue.'
He was joking. I hadn't even made any diagrams. And I'd talked way longer than nine minutes.
'So, listen, I was wondering if you'd like to come into the office for a chat about something?'
'Yes.'
'You don't know what it is, yet.'
'Oh. Okay. So what is it?'
'Why don't you come in and I can tell you face to face?'
'Good idea.'
'Tomorrow morning?'
I looked at my watch. I have no idea why.
'Yes.'