Vele, vele jaren terug toen was ik drieëntwintig jaar
En trouwde met een weduwe met waarachtig mooi, blond haar
Deze weduwe had een mooie dochter met haren o zo rood
Mijn vader werd verliefd op haar en werd haar echtgenoot

Zo werd mijn eigen pa mijn schoonzoon en dat vond ik erg raar
Want m’n dochter werd m’n moeder, want m’n vader huwde haar
Het werd nog vele malen erger, de situatie was bizar gewoon
Want ik werd al snel zelf vader van een hele mooie zoon

Mijn kleine baby werd zo zwager van mijn eigen lieve pa
En daardoor ook mijn oom, ja doe hem dat maar even na
Hij was niet alleen mijn oom, maar het maakte hem ook broeder
Van de weduwe haar dochter, beter bekend als mijn stiefmoeder

Mijn vaders vrouw kreeg toen een kind, bespaar me toch uw hoon
Dat joch dat werd mijn kleinkind, want het is mijn dochters zoon
Mijn vrouw is nu mijn moeders moeder, dat vind ik geenszins positief
Ze is niet alleen mijn echtgenote, maar ook m’n oma, hemellief!

Als mijn vrouw mijn grootmoeder is en ik ben haar dochter’s zoon
Dan komt er iets in me op, en het is echt ongewoon
Het is namelijk supervreemd, maar ik verklaar me zo nader:
Dankzij dit gepaar, ben ik nu mijn eigen grootvader!

In de jaren dertig maakte Dwight Latham (1903-1987) deel uit van de groep The Jesters, wier specialiteit stukjes gesproken humor en novelty-liedjes waren. Lezend in een boek met anekdotes van Mark Twain, vond Latham een stukje waarin Twain liet zien dat het voor een man mogelijk is om zijn eigen grootvader te worden (de prefix ‘stief’ buiten beschouwing gelaten). In 1947 werkten Latham en Moe Jaffe dit uit tot een liedje dat werd uitgevoerd door het duo Lonzo en Oscar. En in 2008 vertaalde WithLove het naar het Nederlands, opdat meer mensen ervan kunnen genieten. Zo is hij dan ook wel weer.

Bekijk alle logs van WithLove