27 Dresses is een romantische comedy met Katherine Heigl en James Marsden in de hoofdrollen. Jane Nichols (Heigl) is geobsedeerd door bruiloften en is inmiddels al 27 keer bruidsmeisje geweest. Maar niet zomaar een bruidsmeisje, het 'geen-probleem-ik-regel-alles-wel' bruidmeisje. Zodoende heeft ze een druk bestaan. Niet alleen is ze nagenoeg fulltime bezig met de bruiloften van haar vriendinnen en vage kennissen, ook heeft ze een drukke baan als assistente van de woest aantrekkelijke George. Haar leventje verandert echter drastisch als haar zusje Tess bij haar komt logeren en zij de knappe George -waar Jane heimelijk verliefd op is- aan de haak slaat.

Oh verrassing, George vraagt al snel Tess ten huwelijk en zodoende moet Jane de bruiloft regelen van haar grote liefde en haar zus. Ondertussen wordt ze ook nog lastig gevallen door de cynische bruilofthatende Kevin (James Marsden) en dat maakt haar leven kut. Het verhaal is flinterdun, maar de trailer zag er veelbelovend uit. Zodoende besloot ik om samen met twee vriendinnen deze film te gaan kijken, heerlijk in joggingbroek, met thee en chocolade binnen handbereik.

Helaas viel ons overheerlijke filmavondje vies tegen, want 27 Dresses is een onvervalste kutfilm.

Een romcom hangt altijd aan elkaar van clichés en dat is okay, want daar is het een romcom voor. Het verrast niemand dat de jongen het meisje aan het einde van de film krijgt en dat het onderweg minimaal twee keer mis gaat. Deze film is daarop geen uitzondering, echter is deze film zó ontzettend clichématig, dat wij aan het begin van elke scene konden vertellen hoe de scene verder zou verlopen. Paragnosten die we zijn, kwamen al onze voorspellingen uit. Nu is dat niet zo'n ramp als de film leuk is, maar 27 Dresses is geenszins een leuke film.

De grappen zijn zo slecht, dat ze worden uitgelegd. Daarnaast zijn de karakters erg slecht doorgedacht. Zo is Jane een heel rustig meisje met een deurmatcomplex. Ze kan geen nee zeggen en wil altijd iedereen pleasen. Behalve in de scenes met Kevin, dan is ze opeens een kenau met haar op haar tanden en blaft ze hem de hele tijd af. Kevin heeft een diepgewortelde hekel aan bruiloften, maar schrijft wel uitgebreide reportages over -je voelt hem al aankomen- bruiloften. De reden van zijn allesverzengende bruiloftshaat wordt in een zin tussen neus en lippen door even verklaard en daar wordt verder niet bij stil gestaan. De zus van Jane, Tess, is zo eendimensionaal en oppervlakkig, dat het helemaal niet duidelijk wordt waarom George zo verliefd op haar is.

Kortom, de film is nogal slordig. Bij sommige zaken wordt te lang stil gestaan, bij andere te kort en de hoofdpersoon wordt gedurende de film steeds irritanter. Kortom, bespaar jezelf de tijd en kijk deze film niet, behalve als je net zo eendimensionaal bent als de karakters in deze film.

Bekijk alle logs van Judith