In Amerika gaan mensen speciaal naar de bioscoop voor bepaalde vaderlandse acteurs. Mensen als Brad Pitt, Jim Carrey, Tom Cruise of Leonardo diCaprio genieten zo’n status. Hier in Nederland heb je dat niet echt. Er is niet echt één acteur die er zó uitspringt dat je per se voor hem/haar naar de bios wil. Toch is Theo Maassen de enige reden waarom ik dolgraag naar TBS wilde gaan. Het feit dat hij een geniaal cabaretier is plus de stukjes trailers en teasers die ik her en der heb gezien, deden mij vorige week naar de bioscoop in Tilburg gaan. En Theo Maassen heeft me allesbehalve teleurgesteld. Sterker nog, ik wens hem vanaf nu veel meer grote hoofdrollen toen, want die man kan acteren!

TBS is een film van regisseur Pieter Kuijpers, die in tegenstelling tot zijn eerdere films als Van God Los, Off Screen en Dennis P. niet direct een actuele gebeurtenis als aanleiding kent. TBS gaat over Johan van de Sterre (Theo Maassen) die is uitbehandeld en voor de rest van zijn leven zal moeten doorbrengen op de long stay-afdeling van een TBS-kliniek. Johan houdt echter vol dat hij onschuldig is wat de lustmoord op zijn zusje betreft. Hij heeft enkel z’n vader vermoord, omdat hij die betrapte met z’n zusje. Maar niemand wil Johan geloven, dus ontsnapt hij om zijn onschuld te bewijzen. Hij gaat op zoek naar z’n moeder die steeds heeft geweigerd te getuigen en die alle contact verbroken heeft. Johan is er van overtuigd dat zij hem vrij kan pleiten. Om justitie en politie uit handen te blijven, gijzelt Johan de eerste de beste persoon die hij tegenkomt. En dat is de 13-jarige Tessa (Lisa Smit) die na het uitgaan met haar vriendin bij een bushalte staat te wachten. Samen gaan ze op zoek naar Johans moeder, want zonder haar is Johan gedoemd voor de rest van zijn leven in de long stay-kliniek te blijven.

Theo Maassen acteert ronduit fantastisch. Hij is perfect gecast voor deze ambivalente rol. Er zijn maar weinig acteurs die vertederend, aaibaar en onschuldig overkomen, maar tegelijkertijd zo onberekenbaar, verdacht en grillig zijn. En dat is precies wat er nodig is voor de rol van Johan. Iedere minuut van de film vraag je je af of hij echt onschuldig is of dat hij gewoon ziek is en terecht in de kliniek zou moeten zitten. Ook vraag je je telkens af of hij de jonge Tessa iets gaat aandoen. De film draait dus echt om personen en daarom kan ik me ook vinden in de kritiek dat de titel TBS suggereert dat het om zaken in plaats van mensen gaat.

De enige grote tegenvaller in de film is het onrealistische politie-optreden. Een paar keer weet Johan op geheel simpele wijze aan de lange arm der wet te ontsnappen. Hop rechtsaf en de politie is hem meteen kwijt! Ook de zogenaamde ‘jump cuts’ in de scènes vond ik maar erg irritant en weinig toevoegen. Maar dat zijn de enige twee minpuntjes in deze verder ijzersterke film. Als het nog mogelijk is, Ga! Hem! Zien!
En anders moet je wachten tot ‘ie 31 mei op tv te zien zal zijn.