Hallo, mijn naam is Mia en ik ben een roker.
"Hi Mia!"
Ik rook nu al zo'n twaalf jaar en ik vind roken lekker en dus echt kéistoer. Als ik opgefokt ben loop ik gewoon even naar buiten en steek een sigaret op, al snel verdwijnt de ergernis en sta ik lekker al dagdromend van mijn nicotineshotje te genieten. Omdat ik zo'n altruïstische inborst heb, zie ik er altijd op toe dat andere mensen geen last hebben van mijn verslaving. Bij niet-rokers rook ik of niet, of buiten. In restaurants zorg ik ervoor dat mijn rook niet naar andere tafels waait en in drukke discotheken scherm ik mijn hete askegel af zodat ik niemand per ongeluk verbrand. Kortom, ik ben een sociale roker en niemand heeft last van mijn ongekend lekkere passieve suïcide.

Helaas is anno 2008 de antirookmaffia aan zet. Ook al zijn rokers goed voor de maatschappij (we spekken de schatkist flink met de torenhoge accijnzen en we gaan vroeg dood) opeens ben je als roker een paria. Werd je 'vroeger' zelden aangesproken door een fanatieke ex-roker op je slechte gewoonte, tegenwoordig mag iedereen je er op elk moment op wijzen dat roken slecht en verderfelijk is en dat alle rokers hetzelfde zijn; namelijk domme en asociale mensen die voor overlast zorgen. Door 'ons' wil namelijk niemand meer uitgaan en moet de horeca rookvrij. Alsof rookvrije treinen en vliegtuigen niet genoeg zijn. Het is dan ook bespottelijk te noemen dat ik op een station met amper overkapping alleen naast een brandende paal mag roken, om alle overlast tot een minimum te beperken.

Bijna leek de antirookmaffia te winnen, maar wij rokers hebben een nieuw wapen in deze strijd; de SuperSmoker. Toen ik voor het eerst het reclamefilmpje van de SuperSmoker zag, moest ik zo erg lachen dat ik letterlijk over de grond rolde. Nooit zou ik met zo'n ding rond gaan lopen! Nimmer! Als ik een hijs neem, wil ik voelen hoe alle gifstoffen mijn longen asfalteren, mijn hersens tweaken met leuke stofjes en mijn keel voelen schroeien. Toen een van mijn beste vrienden dan ook vertelde dat hij een SuperSmoker had gekocht, lachte ik hem uit. Heel hard. Het is te groot en lomp om door te gaan voor een echte sigaret, er zit een grijs plastic lampje op wat rood oplicht als je een hijs neemt (nét echt!) en in de belachelijk lange filter zit een enge ampul met nicotine, wat er als waterdamp uit komt. Kortom, ik ben tegen. Tegen de SuperSmoker.

Edoch moet ik jullie iets bekennen...

Over een paar maanden is de horeca rookvrij. Op transatlantische vluchten knaag ik door alle afkickverschijnselen aan mijn vliegtuigstoel. Sigaretten worden steeds duurder. Op mijn werk heb ik vaak geen tijd om te roken en als ik wel tijd heb, moet ik in een stinkend bushokje staan waar de rook meteen uit je longen wordt gezogen als je een hijs neemt. Steeds vaker sta ik op een tochtig balkon of alleen in een tuin te roken. De SuperSmoker stoot geen gevaarlijke stoffen uit en kan dus overal gerookt worden. Overal.

Voor ik het wist had ik mijn SuperSmoker in huis. Omdat de 'sigaret' te groot en zwaar is, kan je deze niet op dezelfde manier in je hand houden als je gewone sigaretten. Ik hou de SuperSmoker in mijn knuistje en neem een diepe hijs. Het smaakt niet verkeerd. Okay, het voelt belachelijk en ik zie er belachelijk uit, maar als ik thuis alleen mijn SuperSmoker gebruik, bespaar ik al flink op sigaretten en hoef ik de overheid met haar achterlijk dubbelzinnige beleid niet langer te steunen.

Nu anderhalve week later ben ik helemaal overtuigd van alle voordelen van de SuperSmoker. Roken verboden? Geen probleem! Jammer dan dat ik er niet uit zie, ik kan lekker mijn verslaving in stand houden en de antirookmaffia heeft geen poot meer om op te staan. Misschien dat ik over een poosje ook in het openbaar aan mijn SuperSmoker durf te lurken, maar tot die tijd ben ik in de beslotenheid van mijn huis heel content met mijn nieuwe speeltje.

Hallo, mijn naam is Mia en ik heb een SuperSmoker. Ik durf het alleen nog niet aan iemand te vertellen.

Bekijk alle logs van Mia