Lief e-mail vriendje van me,

Ontzettend bedankt voor je mooie mail, ik voelde mezelf helemaal warm worden van binnen toen ik al je mooie woorden las. Geheel tegen de traditie in stop ik nu met het spelletje wat wij spelen. Misschien maak je het na deze mail wel met me uit, maar dat risico neem ik graag.

We "kennen" elkaar nu al zo'n jaar of vier via internet. De laatste drie maanden hebben we elkaar meer dan duizend mailtjes gestuurd. Uit die vele mailtjes blijkt duidelijk dat we ontzettend veel overeenkomsten hebben en op papier perfect bij elkaar passen. Als ik naar je foto kijk, zie ik dat je aantrekkelijk bent. Jij denkt hetzelfde over mijn foto's, dus eigenlijk staat niets een woeste romance in de weg. Ware het niet dat ik al iemand anders heb, iemand waar ik al ontzettend lang mee samen ben en ontzettend veel van hou.

Hij en ik verschillen als dag en nacht, jij en ik zijn samen de dag en de nacht. Soms, als ik een van je vele mooie mails lees, moet ik mezelf bedwingen om niet mijn koffer in te pakken en weg te lopen. Alle schepen achter me verbranden en voor eeuwig in jouw armen verdwijnen. Samen mooie muziek maken, samen boeken vullen en over de hele wereld reizen.

Ik geloof dat ik een beetje op je ben. Als ik mijn mail open en er een mailtje van jou is met als titel 'dag lief vriendinnetje', huppelt mijn hart heel even. Maar ben ik verliefd op jou, of op het hele concept wat ik in mijn hoofd heb gecreëerd? Ja, op papier zijn we perfect voor elkaar. De vraag is, zijn lettertjes op een scherm voldoende? Ik weet heel veel van je, maar de dingen die zo ontzettend belangrijk voor me zijn weet ik niet.

Ik weet niet of mijn hart huppelt als je me aankijkt, hoe het voelt om door je haar te woelen en hoe je hals ruikt. Ik weet niet hoe je kijkt als je ergens geconcentreerd mee bezig bent, hoe je lach klinkt en of je ook lacht om mijn stomme grapjes. Ik weet niet hoe je reageert als ik 's ochtends compleet slaapdronken tegen je aan kruip en allemaal onverstaanbare dingen mompel. Ik weet niet hoe het voelt om de hele dag tegen elkaar aan in bed te liggen stinken en of je boos wordt als ik dan een scheetje laat. Ik weet niet hoe je je gedraagt als je een beetje humeurig bent en of je mijn pogingen om je op te vrolijken zal waarderen. Ik weet niet of je het fijn vindt om klef te doen in het openbaar en of ik mijn handen thuis kan houden als ik je zie. Ik weet niet of je blosjes op je wangen krijgt als we samen in de kou buiten hebben gelopen en of je het überhaupt leuk vindt om samen buiten te lopen.

Ik weet niet of ik voor jou slechts letters op een scherm ben, een leuk tijdverdrijf en een fijne egoboost. Ik weet niet of jij over mij droomt en aan me denkt als je iets grappigs meemaakt. Ik weet niet hoe intens jij dit allemaal ervaart en of je glimlacht als je mijn mails leest. Ik weet niet of we elkaar moeten zien, of dat het beter is om elkaar voor eeuwig virtueel te blijven koesteren. Ik weet niet hoe je kijkt als je geërgerd bent en ik weet niet hoe je huid voelt.

Lief vriendje van me,
ik weet het niet.

Groetjes,
Je vriendinnetje.

Bekijk alle logs van Mia