Okay, ik geef het ruiterlijk toe, in de zomer ben ik een typische Hollandse zeikerd. Het is of te warm, of te koud. Volgens mij komt het doordat ik in een van de laatste echt strenge winters geboren ben en daardoor de zompige benauwde hitte in Nederland niet trek. Maar ik wil wel mijn zomerjurkjes aan in de zomer, dus kou is dan ook niet goed.

Gelukkig stelt de herfst in Nederland nooit teleur. Officieel is het nog zomer, maar zojuist op de fiets rook ik de herfst. De wind is wat harder en kouder en ik doe stiekem mijn ogen dicht en zie hoe de goudbruine bladeren door de wind alle kanten opgewaaid worden. Warme jas, sjaal tot over mijn neus en met de wind mee langs het woeste kolkende kanaal fietsen.

Lange wandelingen maken door het herfstbos, tussen de vallende bladeren heen huppelen en door grote hopen bladeren heen banjeren. Al weken geleden heb ik afscheid genomen van de zomer en ik verheug me op de herfst. Kom maar op met de herfststormen, ik ga wel met de bus naar mijn werk. Neusje tegen het raam en gefascineerd toekijken hoe alles wat los ligt door de wind wordt verplaatst, terwijl de regen ritmisch tegen de ruiten tikt.

Doorweekt thuiskomen, lekker douchen, joggingbroek en slobbertrui aan en met een kop dampende thee op de bank. Met je MP3speler vol opzwepende muziek voor een bui uit fietsen en romantisch met lief onder een paraplu kruipen.

Ja, van mij mag de herfst komen. Ook uit esthetisch oogpunt, de herfst zorgt er voor dat je niet meer onvrijwillig wordt geconfronteerd met vies lillend vlees en onverzorgde voeten die om een pedicure schreeuwen, nog los van alle geuren die de zomer produceert.

Zojuist op de fiets rook ik de herfst en ik ben compleet gelukkig. De zomer is dood, leve de herfst!

Bekijk alle logs van Mia