Koninginnedag 2007 had voor mij niet beter kunnen eindigen. Ik heb eindelijk weer een Jim Carrey-film gezien. De enige grote film van hem die ik nog niet had gezien: The Number 23.

Zo rond november vorig jaar kwam ik achter het bestaan van de film en sindsdien keek ik uit naar het moment dat ‘ie hier in Nederland zou draaien. Alleen hebben ze ons flink genaaid! Haast overal ter wereld kwam de film in februari of maart uit, maar hier moeten we wachten tot 17 mei. Gelukkig wist ik dat ‘ie maandag in de sneak zou draaien, dus hoefde ik niet nog eens twee weken te wachten.

Voordat ik de film ging kijken, was ik een beetje bang. Van wat ik erover gelezen had, waren de geluiden niet écht positief te noemen. Amerikaanse critici waren het er niet echt over eens. De een vond de film wel aardig, de andere vond, ondanks Jim’s goede acteerwerk, de film maar matig of cliché. En op de gerenommeerde filmsite IMDb kreeg de nieuwste film van regisseur Joel Schumacher (zijn 23ste project) maar een 6.2. Toch ben ik met goede moed naar de bioscoop gegaan. Immers, een film met Jim Carrey kan niet slecht zijn. Zo zie ik dat tenminste.

De film gaat over, hoe kan het ook anders, het nummer 23. Dit is het getal waar Walter Sparrow (Jim Carrey), een simpele hondenvanger, door geobsedeerd raakt. Op een avond komt Walter een mysterieuze hond tegen die maar niet gevangen wil worden. Hierdoor komt hij te laat voor een afspraakje met z’n vrouw. En terwijl zij op hem wacht, bladert ze in een tweedehandsboekenwinkel (oei, 23 letters) door een boek wat ze besluit te kopen voor Walter. Dit boek zal zijn leven voorgoed veranderen. In het begin doet hij wat lacherig over de titel ‘The Number 23’ en de achterflap, maar al snel begint Walter aandachtig te lezen in het boek dat geschreven is door Topsy Kretts.

Het boek draait om hoofdpersoon ‘Fingerling’, detective van beroep, en zijn obsessie voor het nummer 23 dat zijn leven lijkt te regisseren. En terwijl Walter het boek leest, komt hij erachter dat er wel erg veel overeenkomsten zijn met zíjn leven. Hoe meer hij leest, hoe meer het boek onthult en hoe meer Walter begint te ontdekken dat het nummer 23 ook in zíjn leven verdacht vaak voorkomt. Z’n naam, z’n geboortedatum, de tijd waarop hij ter wereld kwam, de datum waarop hij z’n vrouw ontmoette, alles lijkt te leiden tot 23.
Walter begint langzamerhand dezelfde obsessie en paranoia te ontwikkelen als Fingerling. Het boek blijkt niet alleen zijn verleden te kennen, maar ook zijn toekomst te voorspellen. En laat dat nou net de toekomst zijn van een moordenaar...

Om te beginnen, het acteerwerk van Jim Carrey is fantastisch. Liet hij ons al eens zijn acteerkunstjes zien in films als Eternal Sunshine Of The Spotless Mind en The Truman Show, ook dit keer weet hij me te verbazen hoe goed hij een serieuze rol kan neerzetten. En daar wringt dan ook meteen de schoen: wat moet Jim in de toekomst gaan doen? Meer serieuze rollen of toch weer wat hij in het begin van zijn carrière deed, de lolbroek uithangen?

Het verhaal vond ik ook niet zo slecht als anderen dat vonden op ‘t internet. Maar ik ben dan ook geen doorgewinterde thriller-fan, dus misschien was het verhaal tóch te cliché, voorspelbaar en saai. Maar ik vond ‘m goed. Je wordt meerdere keren op het verkeerde been gezet en je bent samen met Walter op zoek naar hoe de vork in de steel zit.

De film zelf is ook erg mooi. Vooral de scènes met detective Fingerling zijn de moeite waard en doen een beetje denken aan de ouderwetse ‘film noir’. En ook de rol van Fingerling (Walter waant zich tijdens het lezen in de gedaante van Fingerling) weet Jim Carrey goed neer te zetten, vooral de norse blik en de immense tatoeages laten weinig aan de verbeelding over.

Pssst, let vooral niet op het tijdstip waarop deze review is geplaatst. Dat het opgeteld 23 is, is puur toeval...Echt.

Bekijk alle logs van Flabofski