Normaal had ze er een hekel aan als ze naar het hoofdkantoor moest om daar te vergaderen. Met de trein kostte het haar een uur om daar te komen en de NS was nu eenmaal niet de meest betrouwbare vorm van transport, dus ze was altijd of veel te vroeg, of veel te laat. Deze keer was het echter anders. Ze zou zogenaamd van Marc een lift krijgen naar het Centraal Station, maar in plaats van naar het station te rijden, zouden ze naar zijn huis gaan waar hij voor haar zou koken. Bij eten alleen zou het niet blijven, dat wist ze zeker. Dit was de eerste keer dat ze samenwerkten en ze was als een blok voor hem gevallen. Hij was een tikje arrogant en afstandelijk, maar erg bevlogen en goed in zijn werk. Dit was haar eerste keer dat ze meewerkte in zo'n omvangrijk project en haar beginnersfouten hadden overduidelijk ergernis opgewerkt bij Marc. Op de een of andere manier vond ze hem daardoor alleen maar aantrekkelijker, al bleek dat niet wederzijds te zijn.

Tot ze met het hele team informeel gingen brainstormen in een restaurant. Even weg uit de kantooromgeving, nieuwe inspiratie en nieuwe ideeën opdoen. Lang verhaal kort, aan het eind van de avond had Marc haar in de parkeergarage gezoend. De volgende dag vond ze een heel lief mailtje in haar mailbox, met als kern dat hij haar dolgraag vaker wilde zien, maar dat het in het belang van het project beter was als ze afstand hielden. Vandaag was de laatste projectvergadering en had hij haar meteen uitgenodigd in zijn huis, niet ver bij het hoofdkantoor vandaan.

De stemming bij de vergadering was uitgelaten. Het project was een groot succes en zelfs haar afdelingshoofd was druk grapjes aan het maken. Hij legde zijn hand op haar schouder en keek haar indringend aan. "Als je wil mag je met mij mee terugrijden naar het station, dat scheelt flink wat tijd voor je. Kan ik meteen van je horen hoe je dit project hebt ervaren." Terwijl haar hersens op volle toeren draaide om hem beleefd af te wijzen, nam Marc al het woord. "Alfred, dat is helemaal niet nodig. Caro gaat haar nichtje bezoeken in Rotterdam en daar woon ik vlakbij. Dus heb ik haar al aangeboden haar netjes bij haar nichtje voor de deur af te leveren.” Alfred droop af en Caro keek Marc dankbaar aan. Ze kon niet wachten tot de vergadering voorbij was.

Marc woonde in een chique wijk in een prachtig mooi huis. De avond verliep nog beter dan ze had kunnen dromen. Hij had heerlijk voor haar gekookt en de rest van de tijd lagen ze in bed. Rond een uur of elf viel ze in slaap en werd niet veel later ruw gewekt. "Caro, wakker worden, je trein vertrekt straks. We moeten nu weg." Gedesoriënteerd kleedde ze zich aan en liet zich in de auto duwen. Ze besloot niet te vragen waarom ze niet mocht blijven slapen, waarschijnlijk zou het antwoord haar niet bevallen.

De hele week daarop hoorde ze niets van hem. Gedesillusioneerd ging ze zaterdag met haar vriendinnen op stap. Tot haar grote vreugde was Marc in dezelfde hippe club. Vrolijk huppelde ze naar hem toe. "Hoi Marc, lang niet gezien!" Marc keek arrogant naar zijn vrienden en keek haar aan alsof ze lucht was. Toen hij zijn mond opende en ze hoorde welke woorden er uit kwamen, voelde ze hoe ze dood ging. "Doorlopen hoer, jou heb ik al gehad."

Bekijk alle logs van Mia