Hij was niet veel veranderd. Zijn gezicht was nog net zo mooi, alleen iets voller. Hij zag er ouder en wijzer uit, al was de blik in zijn ogen nog net zo droevig als toen. Ze bleef even staan om hem te observeren. Was het wel een goed idee om hier naar toe te komen? Wat heeft het voor zin om een gesprek aan te gaan met je ex, 6 jaar nadat je relatie stuk is gelopen? Hun relatie was kort geweest, maar ze hadden er een jaar over gedaan om helemaal van elkaar los te komen. Dan was het weer een week stil, om vervolgens toch weer samen in bed te belanden en al knuffelend te zweren elkaar nooitnooitnooit meer te laten gaan. Nadat de geilheid was weggezakt, waren ze dan elke keer opnieuw tot de conclusie gekomen dat het echt beter was om elkaar met rust te laten en dat dit echt de allerallerallerlaatste keer was dat dit gebeurde. Het aantal allerallerallerlaatste momenten kon ze niet op twee handen tellen. Het echte allerallerallerlaatste moment kon ze zich niet eens goed herinneren, omdat ze niet had verwacht dat het nu echt zo ver was.

Toen het dan eindelijk echt over was, had het haar niet veel moeite gekost om nooit meer aan hem te denken. Tot een maand terug. Zomaar uit het niets zat er een lange brief van hem in haar Hyves-inbox. Vaak vergat ze dat ze niet alleen mensen kon zoeken via Hyves, maar dat mensen haar ook konden vinden. Zo ook Rogier. Na twee dagen twijfelen had ze gereageerd op zijn lange noodkreet. In zijn brief had hij uitgelegd dat er een hoop met hem was gebeurd. Na het overlijden van zijn vader en het stuklopen van zijn relatie, was hij compleet ingestort en in therapie gegaan. In het kader van zijn therapie wilde hij 'afrekenen met alle losse eindjes'. Hij wilde haar zijn excuses aanbieden en zijn gedrag verklaren. En het liefst face to face, niet lafjes via internet.

Hij glimlachte toen ze voor hem stond. Ze twijfelde of ze hem een hand, een kus of een knuffel moest geven. Hij bleek minder te twijfelen toen hij haar stevig vastpakte, in haar nek snoof en mompelde dat ze er geweldig uitzag. Hij noemde haar Poes en het horen van haar oude koosnaampje werkte verwarrend. Hij schraapte zijn keel. "Zoals ik je in mijn brief al uitlegde, wil ik mijn excuses aanbieden. Het is echt nooit mijn bedoeling geweest om je te kwetsen. Maar ik lag toen al overhoop met mezelf en ik was bang dat je er achter zou komen hoe ik echt ben, dat je me zou leren kennen om me vervolgens te verlaten." Verbaasd keek ze hem aan. "Rogier, natuurlijk heb ik verdriet gehad, maar god, we waren 20 en zo jong. En ergens had het wel iets, jij en ik, twee getormenteerde zielen samen tegen de wereld." Het ijs was gebroken en ze babbelden de hele middag verder. Omdat ze zenuwachtig was, dronk ze veel. Iets te veel.

Door de alcohol, het ophalen van herinneringen en door de lome middagzon voelde ze zich opeens 6 jaar jonger en hopeloos verloren. Hand in hand liepen ze door de stad, terwijl ze honderuit kletsten over van alles. Ze was vergeten hoe erg hij haar aan het lachen kon maken.

Hij streelde door haar haren. "Dit kan echt niet Poes. Wat er net is gebeurd was absoluut niet mijn bedoeling. Het kan niet. Ik moet aan mezelf werken, jij hebt een heel ander leven nu, dit was echt de allerallerallerlaatste keer." Ze zuchtte tevreden. "Je hebt gelijk, dit was echt de allerallerallerlaatste keer."

Bekijk alle logs van Mia