Dit komt misschien raar over dat ik jou schrijf omdat je tenslotte van een vrouwelijk weblog ben en ik dan van het andere geslacht maar wie weet kan je me juist daarom helpen.

Ik zit met het volgende:
Ik heb een tijdje terug een punt achter mijn relatie van bijna 2 jaar met een jonger meisje gezet.
Dit had ik toen gedaan omdat ik toen dacht dat juist de relatie in mijn leven voor meer problemen zorgden en ik had toen de tijd wel wat problemen met bijv school en privé met dichtbijstaande familie.
Ik heb er toen der tijd niet over gepraat, ik heb gewoon aangegeven dat ik er een punt achter wou zetten, stom ben ik nu ook achter, ik had er gewoon over moeten praten.
Het was een lange afstand relatie, ik studeer in het midden van het land en met haar had ik een relatie voordat aan de studie was begonnen. Ik ging dus elk weekend met veel zin en plezier naar haar toe en zij kwam zo soms wel ook eens bij mij in mijn kamer langs.

Maar nu het probleem.
Ik wil haar terug.
En niet zo’n klein beetje ook…

Ik denk sowieso elke dag wel aan haar, hoe ze doet hoe ze is hoe ze lacht…
Ik kan maar niet met me hoofd erbij komen en mijn leven leid er een beetje onder, school gaat niet beter en ik ben een tijdje terug ook ontslagen op mijn werk.
Nu heb ik al het een en ander geprobeerd zoals: email sms msnen en afspraken proberen te maken om haar weer te ontmoeten.
Met nadruk op proberen want ze laat me niet meer toe.

Nu heeft ze laatst aangegeven dat ze helemaal geen contact meer met me wil, in ieder geval nu niet meer…
Ze had ook gezegd dat als ik hier eerder mee kwam dat ze misschien nog wel zou overwegen om me nog een kans te geven maar daar is het volgens haar nu te laat voor.

Het is nu al een tijdje uit tussen ons 2 en ik probeer me leven weer op te pakken maar elke keer als ik met een meisje praat dan denk ik nog steeds aan mijn oude vriendin.

Ik kan er gewoon niet met mijn hoofd bij…
Jij bent niet de eerste bij wie ik met dit probleem kom maar misschien wel een van de betere omdat je er helemaal los van staat dus een onverschillige mening kan geven.

Heb je misschien nog romantische tips waarvan jij zelf zegt: ‘waarom deed die jongen dat nou nooit bij mij…’
Ik wil het sowieso een tijdje laten rusten kijken hoe ik er over een tijdje tegen aan kijk maar ik wil graag jou mening er over horen en misschien wat tips hierover.

Groeten iemand die nog steeds baalt van die ene beslissing…

Dag meneer,

dat is een hoop narigheid in je verhaal zeg! Helaas zal je de beslissing van je ex moeten respecteren en haar met rust moeten laten. Je geeft zelf al toe dat je haar eigenlijk niet duidelijk hebt verteld waarom je het uit wilde maken en dat meisje is daar ongetwijfeld flink kapot van geweest. Nu zijn haar wonden aan het helen en gaat het weer goed met haar en opeens duik jij weer op in haar leven!

Wat er in het verleden is gebeurd, kunnen we nu niet meer veranderen, dus daar heb ik ook niks over te zeggen. Volg je eigen advies op en laat het een poosje rusten. Denk je er over een tijdje nog zo over, stuur haar dan een brief (een brief, geen mail!) waarin je duidelijk uitlegt waarom je destijds bij haar weg bent gegaan en hoe je je nu voelt. Vraag haar niet om een nieuwe kans, maar vraag of ze gewoon een keertje met je uit wil. Samen lekker eten, filmpje kijken en opnieuw aan elkaar wennen en het vertrouwen weer laten groeien. Een gekwetste vrouw is namelijk heel moeilijk terug te winnen. En vergis je niet, jij bent verder gegaan met je leven, maar zij ook. Misschien heeft ze wel een nieuwe vlam en wil ze ook daarom geen contact meer met je.

Wees gewoon open en eerlijk, dan weet zij ook waar ze aan toe is. Wil ze alsnog niks met je te maken hebben, zal je je rug moeten rechten en doorgaan. That's life.

Heel veel sterkte in elk geval!

Liefs,
Lara.

Ook een probleem? Mail
Aflevering 7

Bekijk alle logs van Lara