Laat ik haar voor het gemak Sheila noemen. Zo schijnen immers alle Amerikaanse vrouwen met meervoudige minderwaardigheidscomplexen en overspelige mannen te heten. Met uitzondering van de Sheila’s die het uitzonderlijk met zichzelf getroffen lijken te hebben en elke avond samen met manlief (vaak een John) gezellig aan houten keukentafels met geblokte tafelkleden lezen in het nieuwste boekwerk van ons aller Dr. Phil.

Enfin, onze Sheila is niet in het gelukkig bezit van een geblokt tafelkleed en heeft nog geen letter gelezen uit de nieuwste Dr. Phil. Sheila heeft iets anders aan haar hoofd; Sheila heeft een grote neus. Sheila heeft een dikke kont. Sheila heeft dof dood haar. Sheila heeft flaporen. Sheila heeft een onderkin. Sheila heeft geen John maar een Jeff (Jeff’s raken gauw op vrouwen met grote neuzen, dikke konten en geflapte oren uitgekeken). Sheila baalt. Sheila heeft last van een soort permanente pre-ongesteldheidslabiliteit.

Gelukkig komt de oplossing. Sheila mag op tv! Sheila wordt verbouwd. Sheila wordt een heuse Zwaan. Maar eerst moet Sheila in een treurig uitgezakte positie in een enorme tent van een grauwwitte onderbroek op de foto. Zo dat heel de wereld kan zien wat er allemaal mis is met Sheila. En dat is me nog al wat, als we de gretig kijkende liposuctiechirurgen moeten geloven. Sheila moet worden gelift, geliposuct, ontflapt, verkleint, ingespoten, opgespoten, geïmplanteerd, geplamuurd en gekoppeld aan een John.

Ze praat nog wat moeilijk, maar heeft zich goedgehumeurd in een gewaagd kanten jurkje gewurmd waar zélfs de Sheila’s met geblokte tafelkleden op hun keukentafels een fikse dosis zelfvertrouwen voor moeten hebben. Maar onze Sheila heeft het gedaan. Met haar kleine wipneusje in de lucht komt ze aangewandeld op hoge hakken. Haar gelifte wenkbrauwen staan wat verbaasd, maar haar Amerikaanse Big Smile hebben die chirurgen tóch mooi opgespoten. Sheila is onherkenbaar. Sheila is nu dertien in een dozijn.

Bekijk alle logs van Rule