Hier logde ik al over de geniale promotie van de roman ‘Tirza’ van Arnon Grunberg. Nu heb ik ook eindelijk de tijd gehad om het boek te lezen en kan ik zeggen dat de intensieve promotiecampagne meer dan terecht is. Het is allang al bekend dat Arnon Grunberg een begenadigd schrijver is, maar het gedweep met hem heb ik nooit begrepen. Totdat ik ‘Tirza’ in een avond uitlas.

Het verhaal gaat niet zozeer over Tirza, maar meer over haar vader, Jörgen Hofmeester. Hofmeester is een man met een mooi huis, twee dochters en een echtgenote die is weggelopen. Hij heeft Duits en criminologie gestudeerd en hij heeft een baan bij een gerenommeerd bedrijf. Tirza is zijn oogappel, zowel van binnen als van buiten is ze helemaal gelukt. Helaas is Hofmeester minder goed gelukt, hij vertoont een flink aantal gebreken en is simpelweg niet sympathiek. Toch lukt het Grunberg om de lezer sympathie te laten voelen voor deze man, want al zijn fouten, al zijn blunders, ontstaan niet uit onwil, maar uit onkunde. Hij wil het zo graag goed doen, hij heeft de beste bedoelingen, maar toch gaat het fout.

Zo probeert hij zo goed mogelijk om te gaan met het vertrek van zijn losbandige vrouw en voedt hij Tirza alleen op. Als Tirza een jongvolwassen vrouw is, probeert hij zo min mogelijk in haar privé-leven te wroeten en geeft hij de verdaasde jongens die voor een nacht entertainment in het bed van zijn dochter zijn uitgenodigd, zo discreet mogelijk een handdoek als hij ze in de badkamer tegen komt. Nadat Tirza is geslaagd voor haar eindexamens, doet hij ook zijn best om haar examenfeest te laten slagen. Hij maakt sushi, zorgt er voor dat alle gasten het naar hun zin hebben (met name Ester, het vreemde meisje in de schuur die de liefde heeft afgezworen) en als Tirza voor het eerst een vriendje aan hem voorstelt, probeert hij niet teveel heisa te maken van het feit dat de betreffende jongeman Mohammed Atta is, een van de kapers van 11 september.

Tirza en Mohammed Atta (die eigenlijk Choukri heet en muzikant is) vertrekken vlak daarna naar Afrika voor een rondreis en Hofmeester maakt zich dan ook heel veel zorgen als hij helemaal niks van zijn dochter hoort. Omdat hij op zijn werk op non-actief is gesteld en toch niks beters heeft te doen, besluit hij naar Afrika af te reizen om zijn geliefde Tirza op te sporen. Daar sluit hij een bijzondere vriendschap met de 9-jarige prostituee Kaisa en doet alles om zijn dochter terug te vinden. Of hem dat lukt, moet je zelf maar lezen.

Het verhaal lijkt op het eerste gezicht niet bijzonder spannend, maar het is Grunberg gelukt om zo’n beklemmende sfeer in het boek aan te brengen dat je het gewoonweg niet weg kan leggen, zelfs al zou je dat willen. Je leeft zo erg mee met Hofmeester, dat je bijna in het boek wilt kruipen om hem bij de hand te nemen en hem te helpen. Zoals ik in de eerste alinea al schreef, heb ik het boek in een avond uitgelezen. Het is een erg fijn boek, wat je met een onbestemd gevoel achterlaat. In mijn ogen is een boek wat je grijpt een goed boek, dus Grunberg heeft met ‘Tirza’ opnieuw een meesterwerk afgeleverd. De lente komt er weer aan, en met dit boek kan je een aantal heerlijke uren doorbrengen in het park of op een terras.

Bekijk alle logs van Judith