Met trillende handen opende ze het bericht. Een mailtje met de titel "Ik mis jou ook ontzettend" kon nooit zo werkgerelateerd zijn als hij beweerde. Vlug vlogen haar ogen langs de woorden op het scherm en haar grootste vrees werd waarheid. Dit was geen onschuldig geflirt. Dit was niet een gewone collega waar hij leuk mee om ging.

In verband met de verbouwing van hun huis, het huis waar ze al 17 jaar gelukkig waren, had hij twee weken vrij genomen. Per mail werd hij af en toe wel op de hoogte gehouden van het reilen en zeilen op het werk, maar verder was hij gewoon lekker aan het klussen en met de kinderen op stap. Vanochtend had hij snel een van die mailtjes weggeklikt toen ze over zijn schouder mee keek. "Gewoon werkgedoe, liefste. Niks boeiends." Had hij gezegd toen ze vroeg wat er gaande was. Maar aan de blik in zijn ogen zag ze dat hij loog.

Zodra hij met de kinderen naar het winkelcentrum was vertrokken, besloot ze geheel tegen haar gewoontes in rond te snuffelen in zijn mailbox. En daar stond het. In priemende zwarte letters op hun beeldscherm, op hun computer, in het huis waar zij dacht dat ze zo gelukkig waren. Met tranen in haar ogen las ze de mail nog een keer.

"Bedankt voor je mailtje lieverd! Ik mis jou ook ontzettend! het is hier al zo hectisch de hele week, en geen Dave bij me in de buurt om me te helpen met ontspannen... If you catch my drift! Ik wilde je ook nog even bedanken voor vorige week, ons dineetje was echt leuk. Lekker én gezellig. Wanneer neem je me weer mee? Als je terug bent moeten we trouwens iets voorzichtiger doen, ik heb het idee dat Debby ons door heeft. En ons geheim moet natuurlijk wel ons geheim blijven, hahaha! Veel plezier met je mooie kindjes in het winkelcentrum, kijk maar hoe laat je vanavond belt. Ik ben gewoon de hele avond thuis, dus pas me wel aan jou aan. Kusje!"

Hoe vaker ze de mail las, hoe kwader ze werd. Wie dacht die kleine sloerie wel dat ze was! Haar smoezelige klauwtjes in Dave zetten! Met trillende handen begon ze een mail terug te typen.

"Beste Sandra,

jij weet waarschijnlijk niet wie ik ben, maar ik weet dondersgoed wie jij bent. Jij bent de kleine sloerie die aan het stoken is in een goed huwelijk. Natuurlijk heeft Dave er ook schuld aan, maar jij maakt de bewuste keuze om in een huwelijk te stoken en twee jonge kinderen te traumatiseren. Daarom verzoek ik je om hem gewoon met rust te laten. Loop weg, stop er mee. Je bent jong, je kan ongetwijfeld elke man krijgen die je wilt, maar niet die van mij.
En mocht je besluiten alsnog hem te willen, kan ik je nu al vertellen dat je hem niet meer hoeft als ik klaar met hem ben. Dus als jij zin hebt in een relatie met een gescheiden man, die zijn kinderen niet meer mag zien, zijn huis, zijn auto en zijn spaargeld kwijt is, dan moet je dit doorzetten. Daarnaast kan ik me voorstellen dat je het ook niet leuk zou vinden als jouw goede naam door het slijk werd gehaald. Ik heb namelijk voldoende contacten om je reputatie helemaal kapot te maken.

Dus aan jou de keuze Sandra. Kies je geluk of misére? Wat je ook kiest, onthou dat ik weet wie je bent, waar je werkt, waar je woont. En je kan er zeker van zijn dat ik je niet ongestraft laat gaan."

"Hoi Dave, met Sandra, ik weet dat je met je kinderen op stap bent, maar ik wil alleen even zeggen dat je me vanavond niet hoeft te bellen. Nooit meer eigenlijk."