Dit was echt het stomste wat ze ooit had gedaan. Kerstinkopen op donderdagavond 23 december. De hele Kalverstraat was afgeladen, de verkoopsters keken chagrijniger dan ooit en tot overmaat van ramp begon het nog te sneeuwen ook. Natuurlijk geen mooie volle vlokken, neen, miezerige grauwe en voornamelijk natte stadssneeuw. Een fan van de feestdagen was ze nooit geweest, maar dit jaar zou ongetwijfeld de meest kuttige Kerst aller tijden worden.

Kerstavond dineren bij haar ouders, eerste kerstdag brunchen bij zijn ouders en tweede kerstdag moest ze haar minnaar vertellen dat hun spel over en uit was. Eigenlijk was het de planning dat ze zijn ouders zou ontmoeten bij een intiem kerstdiner, maar zelfs voor haar was dat een brug te ver. Helemaal omdat zijn ouders haar al heel goed kende, maar niet op de manier waarop ze zouden willen. Woedend beet ze op haar lip toen ze zag dat de neuzen van haar handgemaakte Italiaanse schoentjes helemaal grauw werden. Sneeuw in Nederland, wat een farce.

Ze kende William al een paar jaar, ze hadden elkaar ontmoet op het eerste familiefeestje waar haar vriend haar mee naar toe nam, om haar bij de hele familie te introduceren. Meteen konden ze het goed met elkaar vinden, en stiekem bedacht ze dat ze de verkeerde De Bruin had gekozen. Maar omdat het nogal fout was om stiekem te fantaseren over de neef van je vriend, had ze zich er snel overheen gezet. Tot het volgende familiefeestje. En zo herhaalde dit patroon zich elke keer. Als ze elkaar tegenkwamen op familiefeestjes waren ze niet bij elkaar weg te slaan, maar daarbuiten spraken ze elkaar nooit.

Tot die rampzalige avond in Bloemendaal. Samen met haar vriend was ze naar een feestje van zijn vrienden. Patserige proleten die ze absoluut niet mocht en halverwege de avond kregen ze ruzie. Zo’n slaande, knallende ruzie dat ze de chique strandtent was ontvlucht en naar huis besloot te liften. Na 5 minuten stopte er al een auto op de drukke Zeeweg en tot haar verbazing zat William achter het stuur. Meteen was haar pestbui over. In de auto hadden ze de grootste lol, dus zei ze geen nee toen hij vroeg of ze zijn nieuwe huis wilde komen bewonderen. Poeslief vroeg ze of zijn vriendin ook thuis was, omdat het haar énig leek om haar weer eens te ontmoeten. William lachte en vertelde dat het over was, omdat hij een zwak voor iemand anders had. Hij keek haar veelbetekenend aan en de spanning was om te snijden. Eenmaal in zijn huis aangekomen, hadden ze de sterren van de hemel gesekst.

Maar goed, overmorgen zou het allemaal voorbij zijn. Haar vriend had haar ten huwelijk gevraagd en zonder een spoor van twijfel had ze ja gezegd. Een relatie hebben en vreemdgaan is een ding, maar verloofd zijn en al anderhalf jaar een minnaar hebben is heel wat anders. Kortom, William was exit.

Met knikkende knieën schoof ze tegen hem aan. Dit was de laatste keer. Echt de allerlaatste keer. Tweede kerstdag had ze hem verteld dat het over was, maar sindsdien waren ze nog een paar keer samen in bed beland. Net als vandaag. Maar nu was het de laatste keer, echt de allerlaatste keer. Net op het moment dat hij in haar kwam, hoorde ze de voordeur dicht slaan. “Liefje? Van wie zijn die schoenen in de gang? Ben je boven?”

Bekijk alle logs van Mia