Eén van de grappigste en best gemaakte films die ik de afgelopen jaren gezien heb, is Goodbye Lenin.

Stel je voor: je raakt in 1989 in een coma en als je daaruit ontwaakt, is het ijzeren gordijn gevallen en is Oost-Duitsland net zo kapitalistisch als het westen. Dat gebeurt de moeder van de hoofdpersoon in Goodbye Lenin. De de meeste mensen zouden wel aan deze overgang kunnen wennen, maar voor de communistisch activiste Christiane Kerner zou het een enorme klap zijn. De dokter waarschuwt haar zoon Alex om zijn bedlegerige moeder te beschermen van elke opwinding en schrik.

En dus stelt Alex alles in werking om voor Christiane verborgen te houden dat de muur is gevallen. Hij zoekt oude verpakkingen van oostblok-etenswaren, maakt zelf nieuwsuitzendingen ter vervanging van het echte nieuws op televisie en trekt bij bezoekjes zijn oude, grauwe kleren aan. Het resultaat is heel erg grappig.
Mijn favoriete scène is waar Alex staat te vertellen hoe geweldig zijn moeder is, terwijl achter hem door het open raam te zien is hoe - gortdroog - een enorm Coca Cola-reclamedoek wordt uitgerold.

Die scène is onder andere te zien in de trailer:

Bekijk alle logs van Suzan